ഓർമ്മകൾക്ക് ജീവൻകോളേജിന്റെ ആദ്യ ദിവസം തന്നെ അർജുന്റെ കണ്ണുകൾ അവളിൽ ഉടക്കി.പുതിയ അധ്യയനവർഷത്തിന്റെ തിരക്കിനിടയിൽ, കോളേജ് ലൈബ്രറിയുടെ മുന്നിലെ പഴയ ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ ഒരു പെൺകുട്ടി ഒറ്റയ്ക്കിരുന്നു. വെള്ളയും നീലയും കലർന്ന ചുരിദാറായിരുന്നു വേഷം. കാറ്റിൽ പാറിപ്പറക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് വീണു. ഒരു കൈകൊണ്ട് അവൾ മുടി ഒതുക്കുകയും മറ്റേ കൈകൊണ്ട് പുസ്തകത്തിന്റെ താളുകൾ മറിക്കുകയും ചെയ്തു.അർജുൻ അറിയാതെ തന്നെ അവളെ നോക്കി നിന്നു.“എന്താടാ നോക്കുന്നത്?”സുഹൃത്ത് വിഷ്ണുവിന്റെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് അർജുൻ സ്വപ്നത്തിൽ നിന്ന് ഉണർന്നത്.“ഒന്നുമില്ല.”“ഒന്നുമില്ലാത്തതിന് ഇത്ര നേരം നോക്കുമോ?”അർജുൻ ചിരിച്ചു.“പുതിയ അഡ്മിഷനാണെന്ന് തോന്നുന്നു.”അവന്റെ ഊഹം ശരിയായിരുന്നു.അടുത്ത ദിവസം അതേ പെൺകുട്ടി ക്ലാസിലേക്ക് കയറി വന്നു.“ഗുഡ് മോണിംഗ്.”അവൾ അധ്യാപകനെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത് ഒരു ഒഴിഞ്ഞ ബെഞ്ചിൽ ഇരുന്നു.“ഞാൻ മീര.”അവൾ അടുത്തിരുന്ന പെൺകുട്ടിയോട് പരിചയപ്പെട്ടു.അർജുന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആ പേര് അന്ന് ആദ്യമായി പതിഞ്ഞു.മീര.അവരുടെ പരിചയം വളരെ സാധാരണമായിരുന്നു.ഒരു ദിവസം അവൾ അർജുന്റെ അടുത്തെത്തി.“നിന്റെ ഇന്നലത്തെ നോട്ട്സ് ഒന്ന് തരാമോ?”“തരാം.”“വൈകുന്നേരം തിരിച്ചു തരാം.”“വേണ്ട.