ഒരിടത്തൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു…ഒരിടത്തൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.വലിയൊരു രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്ന രാജാവ്.പർവതങ്ങൾക്കിടയിൽ, പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ താഴ്വരകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു മനോഹരമായ രാജ്യമായിരുന്നു അത്. ദൂരത്തുനിന്ന് നോക്കിയാൽ ആ രാജ്യം ഒരു ചിത്രത്തിലെന്നപോലെ തോന്നും. നീണ്ടുനിൽക്കുന്ന കുന്നുകൾ, അവയ്ക്കിടയിലൂടെ ഒഴുകുന്ന വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, കാറ്റിൽ ആടുന്ന നെൽപ്പാടങ്ങൾ, ചന്തകളിലെ തിരക്ക്…ആ രാജ്യത്തിന്റെ നടുവിലായിരുന്നു രാജാവിന്റെ കൊട്ടാരം.ആകാശത്തെ തൊടുന്നത്ര ഉയരമുള്ള ഗോപുരങ്ങൾ.സ്വർണ്ണം പതിച്ച വാതിലുകൾ.വലിയ സൈന്യം.അനവധി കുതിരകൾ.നൂറുകണക്കിന് കാവൽക്കാർ.എല്ലാം ഉണ്ടായിരുന്നു.പക്ഷേ ആ രാജാവിന് ഒരു കാര്യം ഇല്ലായിരുന്നു.സമാധാനം.എപ്പോഴും അയാൾക്ക് ഒരു പേടിയായിരുന്നു.ആരെങ്കിലും തന്റെ രാജ്യം പിടിച്ചെടുക്കുമോ?ആരെങ്കിലും തന്നെ വഞ്ചിക്കുമോ?ആരെങ്കിലും തന്റെ സിംഹാസനത്തിന് വേണ്ടി ഗൂഢാലോചന നടത്തുമോ?അതിനാൽ രാജാവ് ഒരിക്കലും ഒറ്റയ്ക്ക് നടക്കാറില്ലായിരുന്നു.അവന്റെ ചുറ്റും എപ്പോഴും പത്ത് സൈനികർ.കൊട്ടാരത്തിനകത്ത് ഇരുപത് കാവൽക്കാർ.രാത്രിയിൽ പ്രത്യേക കാവൽ.രാജാവിന്റെ ഭക്ഷണം പോലും ആദ്യം മറ്റൊരാൾ രുചിച്ചുനോക്കും.അത്രയായിരുന്നു അവന്റെ ഭയം.രാജാവിന് ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു.അവന്റെ പേര് അരുണൻ.അരുണൻ ഒരു രാജകുമാരനായിരുന്നെങ്കിലും സാധാരണക്കാരെപ്പോലെ ജീവിക്കാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടവനായിരുന്നു.കൊട്ടാരത്തിലെ വലിയ മുറികളേക്കാൾ അവന് ഇഷ്ടം ഗ്രാമത്തിലെ ചെറിയ വീടുകളായിരുന്നു.വിലയേറിയ ഭക്ഷണത്തേക്കാൾ ഇഷ്ടം കർഷകന്റെ