നിലാവ്ആ രാത്രി നിലാവ് അസാധാരണമായി തെളിഞ്ഞിരുന്നു.വീടിന്റെ മുറ്റത്തേക്ക് പടർന്നിരുന്ന വെള്ളിവെളിച്ചത്തിൽ പഴയ മാവിന്റെ നിഴൽ നീണ്ടുകിടന്നു. കാറ്റില്ലാത്ത രാത്രിയായിട്ടും മാവിന്റെ ഇലകൾ പതുക്കെ ഇളകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.അരുൺ ജനലിനരികിൽ ഇരുന്ന് പുറത്തേക്ക് നോക്കി.പതിനഞ്ച് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ ആ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയതായിരുന്നു.അച്ഛന്റെ മരണശേഷം വിൽപ്പത്രം പരിശോധിച്ചപ്പോഴാണ് ആ പഴയ വീട് തന്റെ പേരിലാണെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞത്. നഗരത്തിലെ ജീവിതത്തിനിടയിൽ ഒരിക്കൽ പോലും അവിടേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കണമെന്ന് അവന് തോന്നിയിരുന്നില്ല.കാരണം...ആ വീട്ടിൽ അവന്റെ ഓർമ്മകൾ മാത്രമല്ല ഉണ്ടായിരുന്നത്.ഒരു രഹസ്യവും അവിടെ ഉറങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു.അരുൺ കണ്ണുകളടച്ചു.അവന് വീണ്ടും ആ രാത്രി ഓർമ്മ വന്നു.പതിനഞ്ച് വർഷം മുമ്പുള്ള ഒരു പൗർണമി രാത്രി.അന്ന് അവന് പതിനെട്ട് വയസ്സായിരുന്നു.വീടിന്റെ പിന്നിലെ കുളക്കരയിൽ അവൻ അവളെ അവസാനമായി കണ്ടു.നില.അവന്റെ ബാല്യകാല സുഹൃത്ത്.അവന്റെ ആദ്യ പ്രണയം.അവന്റെ ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഒരു രാത്രി കൊണ്ട് അപ്രത്യക്ഷയായ പെൺകുട്ടി.“അരുൺ...”അവൻ കണ്ണുതുറന്നു.ആ ശബ്ദം വളരെ വ്യക്തമായിരുന്നു.പുറത്ത് നിന്ന് ആരോ വിളിച്ചതുപോലെ.അവൻ എഴുന്നേറ്റ് ജനൽ തുറന്നു.“ആരാ?”മറുപടിയില്ല.മുറ്റത്ത് നിലാവ് മാത്രം.അരുൺ ടോർച്ച് എടുത്ത് പുറത്തേക്ക്