THE LAST PASSENGERപ്രൊലോഗ്BLACK SCREEN.ദൂരെയെവിടെയോ നിന്ന് ഒരു ട്രെയിൻ ഹോൺ.ഒരിക്കൽ.രണ്ടാമതും.പിന്നെ—CLACK... CLACK... CLACK...റെയിൽപ്പാളങ്ങളുടെ ശബ്ദം പതുക്കെ ഉച്ചത്തിലാകുന്നു.ഒരു മനുഷ്യന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം.കനത്തത്.ക്രമരഹിതമായത്.CUT TO:പൂർണ്ണമായ ഇരുട്ടിൽ ഒരു ജോഡി കണ്ണുകൾ പെട്ടെന്ന് തുറക്കുന്നു.നവനീത് സാബു ഉണരുന്നു.ഒരു നിമിഷം താൻ എവിടെയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.പിന്നെ—CLACK... CLACK... CLACK...അവൻ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നു.ഇരുട്ട്.ഇടയ്ക്കിടെ ദൂരെയുള്ള ഏതോ വീടിന്റെ മഞ്ഞവെളിച്ചം അവന്റെ മുഖത്ത് പതിക്കുന്നു.അവന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നു.അവൻ തന്റെ ബാഗിലേക്ക് നോക്കുന്നു.തുറക്കുന്നു.വാലറ്റ്.ഫോൺ.കോളേജ് ഐഡി.ടിക്കറ്റ്.എല്ലാം അവിടെയുണ്ട്.അവൻ ബാഗ് അടയ്ക്കുന്നു.ഒരു സെക്കന്റ്.രണ്ട് സെക്കന്റ്.അവന്റെ വിരലുകൾ വീണ്ടും സിപ്പറിലേക്ക് നീളുന്നു.അവൻ വീണ്ടും തുറക്കുന്നു.വീണ്ടും പരിശോധിക്കുന്നു.വീണ്ടും അടയ്ക്കുന്നു.അവന്റെ കണ്ണുകൾ സിപ്പറിൽ തന്നെ.അവന്റെ മനസ്സിനുള്ളിൽ ആരോ പതുക്കെ മന്ത്രിക്കുന്നതുപോലെ—"എന്തെങ്കിലും നീ മറന്നുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിലോ?"നവനീത് കണ്ണുകൾ അടയ്ക്കുന്നു."നിർത്തൂ..."അവൻ സ്വയം മന്ത്രിക്കുന്നു.പക്ഷേ ആ ചിന്ത നിൽക്കുന്നില്ല.ട്രെയിൻ ഇരുട്ടിലൂടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.അവനപ്പോൾ അറിയില്ലായിരുന്നു—ഈ യാത്ര അവന്റെ ജീവിതം തന്നെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോകുകയാണെന്ന്.---അധ്യായം 1പുറപ്പെടൽഅങ്കമാലി റെയിൽവേ സ്റ്റേഷൻ — രാത്രി 9:37മഴവെള്ളം മഞ്ഞ സ്റ്റേഷൻ ലൈറ്റുകൾക്ക് താഴെ തിളങ്ങുന്നു.ആളുകൾ പ്ലാറ്റ്ഫോമിലൂടെ തിരക്കിട്ട് നടക്കുന്നു.ചുമട്ടുതൊഴിലാളികളുടെ