Episode 1 —
“ചില കുടുംബങ്ങളിൽ രക്തബന്ധം മാത്രം പാരമ്പര്യമാകില്ല… ചില രഹസ്യങ്ങളും തലമുറകളിലൂടെ പാരമ്പര്യമായി കൈമാറപ്പെടും.”
---
🌿 കല്ലൂർ ഗ്രാമം
കേരളത്തിന്റെ പച്ചപ്പിനുള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ഒരു മനോഹരമായ ഗ്രാമം.
കല്ലൂർ.
വയലുകൾക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞുപോകുന്ന ചെറിയ റോഡുകൾ.
കാറ്റിൽ ആടുന്ന തെങ്ങുകൾ.
രാവിലെ ക്ഷേത്രത്തിലെ മണിയൊച്ച.
വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ പുഴക്കരയിൽ കൂടുന്ന നാട്ടുകാർ.
ഈ ഗ്രാമത്തിലെ ഏറ്റവും പഴക്കമുള്ള വീടായിരുന്നു—
🏡 “നാരായണ തറവാട്”
നൂറിലധികം വർഷം പഴക്കമുള്ള നാലുകെട്ട്.
വലിയ മരവാതിൽ.
നടുമുറ്റത്ത് തുളസിത്തറ.
വീട്ടിന്റെ പുറകിൽ വലിയൊരു കുളം.
കുളത്തിനപ്പുറം ഒരു പഴയ നാഗക്കാവ്.
ആ കാവിനെക്കുറിച്ച് ഗ്രാമത്തിൽ പല കഥകളുമുണ്ടായിരുന്നു.
അതിൽ ഏറ്റവും പേടിപ്പെടുത്തുന്ന കഥ—
“മൃദുലയുടെ കഥ.”
ഏകദേശം നൂറ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഈ തറവാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടി.
മൃദുല.
അവൾ ഒരു പൗർണ്ണമി രാത്രിയിൽ അപ്രത്യക്ഷയായി.
അവളുടെ ശരീരം ഒരിക്കലും കണ്ടെത്തിയില്ല.
പക്ഷേ അതിനുശേഷം…
ഓരോ പൗർണ്ണമി രാത്രിയിലും കുളത്തിനരികിൽ നിന്ന് ഒരു പാദസരത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമെന്നായിരുന്നു വിശ്വാസം.
ചിൽ… ചിൽ… ചിൽ…
പക്ഷേ നാരായണ തറവാട്ടിലെ മുതിർന്നവർ ആ കഥ ഒരിക്കലും പുറത്തുകാരുടെ മുന്നിൽ പറയാറില്ല.
കാരണം…
മൃദുലയുടെ അപ്രത്യക്ഷതയ്ക്ക് പിന്നിൽ മറ്റൊരു കുടുംബത്തിന്റെ പേരും ഉണ്ടായിരുന്നു.
---
☀️ രാവിലെ 8 മണി
“അമ്മേeeee!”
അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ഒരു വലിയ നിലവിളി.
ജനകിയമ്മ ഓടിയെത്തി.
“എന്താ ഗൗരി?”
അവിടെ ഗൗരി കയ്യിൽ ചായക്കപ്പ് പിടിച്ച് നിൽക്കുന്നു.
“ഇതിൽ എന്താ?”
“ചായ.”
“ചായയാണെന്ന് എനിക്കും അറിയാം. ഇതിന് എന്താ ഇത്ര ഉപ്പ്?”
അടുക്കളയിൽ നിന്നിരുന്ന ശ്രീദേവി ചിരിച്ചു.
“അയ്യോ… ആരാ ഉപ്പ് ഇട്ടത്?”
പിന്നിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം.
“ഞാനാണ്.”
എല്ലാവരും തിരിഞ്ഞു.
അഭിനവ്.
കയ്യിൽ പത്രം.
മുഖത്ത് ഒരു innocent expression.
ഗൗരി:
“അണ്ണാ!”
അഭിനവ്:
“എന്താ?”
“നീയാണോ ഉപ്പ് ഇട്ടത്?”
“അതെ.”
“എന്തിന്?”
“നിനക്ക് ജീവിതത്തിൽ പുതിയൊരു taste വേണമെന്ന് തോന്നി.”
ഗൗരി കപ്പ് എടുത്ത് അവന്റെ നേരെ എറിഞ്ഞു.
“ഓടിക്കോ!”
അഭിനവ് ഓടി.
“അമ്മേ രക്ഷിക്കൂ!”
ശ്രീദേവി:
“അഭിനവേ! രാവിലെ തന്നെ അനിയത്തിയെ കളിയാക്കാതെ ഇരിക്ക്!”
അഭിനവ്:
“അമ്മേ, ഞാൻ അവളുടെ personality development ആണ് നടത്തുന്നത്.”
ഗൗരി:
“നിന്റെ personality തന്നെ ആദ്യം develop ചെയ്യ്!”
അടുക്കള മുഴുവൻ ചിരിയായി.
---
👨👩👧👦 നാരായണ തറവാട്
ഈ വീട്ടിൽ ഒരാൾ മാത്രം താമസിക്കുന്നില്ല.
മൂന്ന് തലമുറകൾ.
നാരായണൻ നായർ
കുടുംബത്തിന്റെ തലവൻ.
അറുപത്തിയഞ്ച് വയസ്സ്.
ശാന്തമായ സ്വഭാവം.
ഗ്രാമത്തിൽ വലിയ ബഹുമാനം.
ജനകിയമ്മ
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ.
വീട്ടിലെ എല്ലാവരുടെയും പ്രശ്നം പരിഹരിക്കുന്ന “family court”.
ജയദേവൻ
മൂത്ത മകൻ.
ഭാര്യ — ശ്രീദേവി
മക്കൾ:
അഭിനവ്
ഗൗരി
ഹരികൃഷ്ണൻ
രണ്ടാമത്തെ മകൻ.
ഭാര്യ — ഇന്ദുലേഖ
മക്കൾ:
മാധവ്
അമൃത
വസുധ
നാരായണന്റെ മകൾ.
ഭർത്താവ് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മരിച്ചു.
അവളുടെ ഏക മകൾ—
🌸 ദേവിക
25 വയസ്സ്.
ഈ കഥയുടെ നായിക.
---
🚌 അതേ സമയം…
കല്ലൂർ ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ ഒരു ബസ് നിർത്തി.
ഒരു പെൺകുട്ടി ഇറങ്ങി.
കയ്യിൽ രണ്ട് ബാഗുകൾ.
വെള്ള നിറത്തിലുള്ള churidar.
തോളിൽ ഒരു handbag.
കണ്ണുകളിൽ ക്ഷീണം.
പക്ഷേ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി.
അവൾ—
ദേവിക.
നഗരത്തിൽ ജോലി അന്വേഷിച്ച് പോയിരുന്ന അവൾ വീണ്ടും വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തിയിരിക്കുന്നു.
ബസിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിയ ഉടനെ ഫോൺ മുഴങ്ങി.
“ഹലോ?”
മറുവശത്ത് അവളുടെ ഏറ്റവും അടുത്ത സുഹൃത്ത്—
💕 മീനാക്ഷി
“എടീ ദേവൂ! എത്തിയോ?”
“എത്തി.”
“നിന്റെ legendary തറവാട്ടിൽ?”
“അതെ.”
“Ghost കണ്ടോ?”
“ഇല്ല.”
“ഇന്ന് രാത്രി കാണും.”
“മീനൂ!”
“എന്താ?”
“എന്നെ പേടിപ്പിക്കല്ലേ.”
മീനാക്ഷി ചിരിച്ചു.
“നിനക്ക് പേടിയില്ലല്ലോ?”
ദേവിക കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“പകൽ പേടിയില്ല.”
“രാത്രിയിൽ?”
“രാത്രിയിൽ ഞാൻ മനുഷ്യരെയും വിശ്വസിക്കാറില്ല.”
“അപ്പോൾ ghost-നെ എങ്ങനെ വിശ്വസിക്കും?”
ദേവിക:
“നീ എന്റെ സുഹൃത്താണോ ശത്രുവാണോ?”
“രണ്ടും.”
---
🏡 “ദേവൂ!”
വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോൾ വസുധ ഓടിയെത്തി.
“മോളേ!”
അമ്മയും മകളും കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
വസുധയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
“എത്ര നാളായി നിന്നെ കണ്ടിട്ട്…”
ദേവിക:
“അമ്മേ, ഞാൻ പോയത് നഗരത്തിലേക്കാണ്. വിദേശത്തേക്കല്ല.”
“അമ്മയ്ക്ക് അതൊന്നും അറിയില്ല. നീ കണ്ണിന് മുന്നിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ മതി.”
ജനകിയമ്മ പതുക്കെ വന്നു.
“എന്റെ കുട്ടി വന്നോ?”
ദേവിക ഓടിച്ചെന്ന് അമ്മൂമ്മയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
“അമ്മൂമ്മേ…”
“വാ മോളേ.”
അപ്പോൾ പിന്നിൽ നിന്ന് അഭിനവ്:
“എന്നെ ആരും കാണുന്നില്ലല്ലോ.”
ദേവിക തിരിഞ്ഞു.
“അഭിനവേ!”
“അതെ. ഇപ്പോഴും handsome ആണ്.”
“ആര് പറഞ്ഞു?”
“ഞാൻ.”
“അത് വലിയ പ്രശ്നമാണ്.”
അഭിനവ്:
“നിനക്ക് നഗരത്തിൽ പോയിട്ട് comedy sense കൂടിയല്ലോ.”
“നിനക്ക് കുറവായിട്ടില്ല.”
---
🍛 ഉച്ചഭക്ഷണം
വലിയ മേശയ്ക്ക് ചുറ്റും എല്ലാവരും ഇരുന്നു.
അപ്പവും മുട്ടക്കറിയും.
അവിയലും തോരനും.
പപ്പടവും പായസവും.
മാധവ്:
“ദേവിക, നഗരത്തിലെ ജോലി എങ്ങനെയായി?”
ദേവിക:
“ഇനിയും കിട്ടിയിട്ടില്ല.”
ഹരികൃഷ്ണൻ:
“വിഷമിക്കണ്ട. എന്തെങ്കിലും നല്ലത് കിട്ടും.”
അഭിനവ്:
“ജോലി കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ എന്റെ കമ്പനിയിൽ വരാം.”
ദേവിക:
“നിന്റെ കമ്പനിയിൽ നീയല്ലേ ജോലി ചെയ്യുന്നത്?”
“അതെ.”
“അപ്പോ ശമ്പളം കിട്ടുന്നുണ്ടോ?”
“ഇല്ല.”
“എന്തുകൊണ്ട്?”
“അച്ഛൻ owner.”
എല്ലാവരും പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
ജയദേവൻ:
“ഇവനെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ പുറത്താക്കും.”
അഭിനവ്:
“അച്ഛാ, ഞാൻ സ്വയം resign ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് നിങ്ങൾ പുറത്താക്കരുത്.”
---
💰 മറ്റൊരു ലോകം
അതേസമയം കൊച്ചിയിലെ ഒരു വലിയ ബംഗ്ലാവിൽ.
വലിയ ഗേറ്റ്.
പുറത്ത് security.
അകത്ത് luxury cars.
ആ വീട്ടിന്റെ പേര്—
“വർമ്മ ഹൗസ്.”
കേരളത്തിലെ പ്രശസ്ത വ്യവസായ കുടുംബം.
കുടുംബത്തിന്റെ തലവൻ—
ദേവരാജ് വർമ്മ
വലിയ business empire.
ഭാര്യ—
ലളിത വർമ്മ.
അവരുടെ ഏക മകൻ—
🖤 രുദ്രൻ ദേവരാജ്
29 വയസ്സ്.
Business world-ൽ serious.
കുടുംബത്തിൽ calm.
പക്ഷേ സുഹൃത്തുക്കൾക്കിടയിൽ completely different.
അവന്റെ best friend—
😂 അരവിന്ദ്
രുദ്രന്റെ office-ൽ കയറി.
“Bro!”
രുദ്രൻ laptop-ൽ നിന്ന് കണ്ണുയർത്തി.
“എന്താ?”
“നിന്റെ അച്ഛൻ എന്നെ വിളിച്ചു.”
“എന്തിന്?”
“നമ്മൾ ഇന്ന് കല്ലൂരിലേക്ക് പോകണം.”
രുദ്രൻ laptop അടച്ചു.
“എനിക്കറിയാം.”
“അവിടെ എന്താണ്?”
“ഒരു പഴയ family matter.”
അരവിന്ദ് കസേരയിൽ ഇരുന്നു.
“Family matter എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്തോ വലിയ mystery ഉണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു.”
“നീ detective ആകണ്ട.”
“ഞാൻ detective അല്ല.”
“പിന്നെ?”
“ഞാൻ professional troublemaker.”
രുദ്രൻ ചിരിച്ചു.
“അത് ശരിയാണ്.”
---
🚗 കല്ലൂരിലേക്കുള്ള യാത്ര
Mercedes കാർ ഗ്രാമവഴിയിലൂടെ നീങ്ങി.
അരവിന്ദ് ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.
“Bro…”
“Hmm?”
“ഇത്രയും വലിയ തറവാട്ടിൽ Wi-Fi ഉണ്ടാകുമോ?”
രുദ്രൻ:
“നമ്മൾ Wi-Fi അന്വേഷിക്കാൻ അല്ല പോകുന്നത്.”
“അപ്പോ food?”
“അത് നിന്റെ പ്രധാന വിഷയം തന്നെയല്ലേ?”
“എനിക്ക് ജീവിതത്തിൽ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ പ്രധാനമാണ്.”
“എന്തൊക്കെ?”
“Food.”
“രണ്ട്?”
“Food.”
“മൂന്ന്?”
“Food.”
രുദ്രൻ തലകുലുക്കി.
“നിന്നെ മാറ്റാൻ പറ്റില്ല.”
---
🌙 രാത്രി
നാരായണ തറവാട്ടിൽ എല്ലാവരും ഉറങ്ങാൻ തയ്യാറായി.
ദേവിക മാത്രം ജനലിനരികിൽ ഇരുന്നു.
പുറത്ത് പൗർണ്ണമി.
കുളത്തിലെ വെള്ളത്തിൽ ചന്ദ്രന്റെ പ്രതിബിംബം.
അവൾ പെട്ടെന്ന് ഒരു ശബ്ദം കേട്ടു.
ചിൽ…
അവൾ നിശ്ചലമായി.
വീണ്ടും.
ചിൽ… ചിൽ…
ദേവിക പതുക്കെ ജനൽ തുറന്നു.
കുളത്തിനരികിൽ ആരോ നിൽക്കുന്നതുപോലെ.
വെള്ള വസ്ത്രം.
നീണ്ട മുടി.
അവൾ കണ്ണുകൾ ചുരുട്ടി നോക്കി.
“ആരാ അവിടെ?”
ഒരു നിമിഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ രൂപം മരങ്ങളുടെ പിന്നിലേക്ക് മറഞ്ഞു.
ദേവികയുടെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ ഇടിച്ചു.
അവൾ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി.
---
🌳 കുളത്തിനരികിൽ
“ദേവൂ!”
അവൾ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു.
അഭിനവ്.
“നീ ഇവിടെ എന്താ?”
“ചിലമ്പിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.”
അഭിനവ്:
“ഓഹോ…”
“എന്താ?”
“നിനക്ക് മൃദുലയുടെ കഥ അറിയില്ലേ?”
“അറിയാം. അമ്മൂമ്മ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.”
“അത് കഥയല്ല.”
ദേവികയുടെ മുഖം മാറി.
“പിന്നെ?”
അഭിനവ് പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഈ വീട്ടിൽ നൂറ് വർഷം മുമ്പ് ഒരു പെൺകുട്ടി ഉണ്ടായിരുന്നു.”
“മൃദുല.”
“അതെ.”
“അവൾക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു?”
അഭിനവ് കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“അവൾ ഒരു rich family-യിലെ ഒരാളെ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു എന്നാണ് പറയുന്നത്.”
ദേവിക:
“പിന്നെ?”
“ആ കുടുംബം ഈ ബന്ധം അംഗീകരിച്ചില്ല.”
“അതിനുശേഷം?”
“ഒരു പൗർണ്ണമി രാത്രിയിൽ മൃദുല അപ്രത്യക്ഷയായി.”
“അവളുടെ lover?”
“അവനും പിന്നീട് കാണാതായി.”
ദേവികയുടെ കണ്ണുകൾ വലുതായി.
“ആ കുടുംബം ഏതാണ്?”
അഭിനവ് മറുപടി പറയുന്നതിന് മുമ്പ്—
ദൂരത്ത് ഒരു കാർ വന്നു നിർത്തി.
രണ്ടുപേരും തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
---
🚘 വർമ്മ കുടുംബം എത്തുന്നു
ആദ്യമായി ഇറങ്ങിയത് അരവിന്ദ്.
“അയ്യോ… ഇത് സിനിമാ location ആണല്ലോ!”
അവന്റെ പിന്നാലെ രുദ്രൻ ഇറങ്ങി.
കറുത്ത ഷർട്ട്.
ശാന്തമായ മുഖം.
ചുറ്റും നോക്കിയപ്പോൾ—
അവന്റെ കണ്ണുകൾ ദേവികയിൽ പതിച്ചു.
ഒരു നിമിഷം.
അവൾക്കും അവനെ നോക്കേണ്ടി വന്നു.
ഇരുവരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അഭിനവ് ഇടയിൽ നിന്ന്:
“നിങ്ങൾക്ക് എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടോ?”
അരവിന്ദ്:
“ഇല്ല.”
അഭിനവ്:
“അപ്പോ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത് എന്തിനാ?”
അരവിന്ദ്:
“ഞങ്ങൾ വഴി തെറ്റിയതാണ്.”
അഭിനവ്:
“കാറിൽ GPS ഇല്ലേ?”
അരവിന്ദ്:
“ഉണ്ട്.”
“അപ്പോ?”
“GPS-നും ചിലപ്പോൾ തെറ്റും.”
അഭിനവ്:
“ശരി. അകത്ത് വരൂ.”
---
❤️ ആദ്യ സംഭാഷണം
രുദ്രൻ ദേവികയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“നിങ്ങൾ… ദേവികയാണോ?”
“അതെ.”
“ഞാൻ രുദ്രൻ.”
“എനിക്ക് അറിയില്ലായിരുന്നു.”
“എന്ത്?”
“നിങ്ങൾ വരുമെന്ന്.”
രുദ്രൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.
“എനിക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു ഞാൻ ഇവിടെ വരുമെന്ന്.”
ദേവിക:
“പക്ഷേ നിങ്ങൾ വന്നല്ലോ.”
“അതെ.”
അവരുടെ കണ്ണുകൾ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടി.
അവിടെ ഒരു വിചിത്രമായ പരിചയം പോലെ തോന്നി.
പക്ഷേ ഇരുവരും അത് മനസ്സിലാക്കിയില്ല.
---
😨 വീട്ടിലെ ഞെട്ടൽ
വിക്രം… അല്ല.
ദേവരാജ് വർമ്മ കാറിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
നാരായണൻ നായർ പുറത്തേക്ക് വന്നു.
രണ്ടുപേരും നേർക്കുനേർ.
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം.
ദേവരാജ്:
“നാരായണാ…”
നാരായണന്റെ മുഖം കടുത്തു.
“നീ വീണ്ടും ഈ വീട്ടിൽ വരുമെന്ന് കരുതിയില്ല.”
ദേവരാജ്:
“വരേണ്ടി വന്നു.”
“എന്തിനാണ്?”
“ആ പഴയ കാര്യം അവസാനിപ്പിക്കാൻ.”
നാരായണൻ:
“അത് അവസാനിച്ചിട്ടില്ല.”
ദേവരാജ്:
“അതുകൊണ്ടാണ് ഞാൻ വന്നത്.”
ദേവിക എല്ലാം കേട്ടുനിന്നു.
“അമ്മൂമ്മേ…”
ജനകിയമ്മ അവളെ പിടിച്ചു.
“മിണ്ടരുത് മോളേ.”
“എന്താണ് ഇവിടെ നടക്കുന്നത്?”
ജനകിയമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഭയം.
“നീ അറിയേണ്ട സമയം ആയിട്ടില്ല.”
---
🔐 പഴയ മുറി
അന്ന് രാത്രി.
നാരായണൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പഴയ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
ചുവരിൽ തൂങ്ങിയിരുന്ന പഴയൊരു ചിത്രം.
ഒരു യുവതി.
മൃദുല.
അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ലോക്കറ്റ്.
അതേ സമയം മറ്റൊരു വീട്ടിൽ—
ദേവരാജ് തന്റെ പഴയ അലമാര തുറന്നു.
അവിടെ ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ.
മൃദുല.
അവളുടെ അരികിൽ ഒരു യുവാവ്.
അവന്റെ മുഖം…
നാരായണൻ നായരുടെ ചെറുപ്പകാലത്തെ സഹോദരനെപ്പോലെ.
ദേവരാജ് ഫോട്ടോ കൈയിൽ പിടിച്ചു.
പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“നൂറ് വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും ആ പ്രണയത്തിന്റെ വില നമ്മളാണ് കൊടുക്കുന്നത്…”
---
🌕 അതേ രാത്രി…
ദേവിക ഉറങ്ങാൻ കിടന്നു.
അപ്പോൾ വീണ്ടും—
ചിൽ… ചിൽ… ചിൽ…
അവൾ കണ്ണുതുറന്നു.
ജനൽ പതുക്കെ തുറന്നു.
പുറത്ത് ചന്ദ്രപ്രകാശം.
കുളത്തിനരികിൽ…
വെള്ള വസ്ത്രത്തിലുള്ള ഒരു സ്ത്രീ.
ദേവികയുടെ ഹൃദയം നിശ്ചലമായതുപോലെ.
ആ സ്ത്രീ പതുക്കെ തല ഉയർത്തി.
അവൾ ദേവികയെ നോക്കി.
പിന്നെ കൈയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പഴയ വെള്ളി ലോക്കറ്റ് നിലത്തേക്ക് എറിഞ്ഞു.
ടിങ്…
ദേവിക ഓടി പുറത്തേക്ക്.
ലോക്കറ്റ് എടുത്തു.
അതിൽ കൊത്തിയിരുന്നത്—
“മൃദുല — രുദ്രൻ”
ദേവിക ഞെട്ടി.
“രുദ്രൻ…?”
അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
അകലെ രുദ്രൻ നിൽക്കുന്നു.
അവനും ആ ലോക്കറ്റിലേക്ക് നോക്കി.
അവന്റെ മുഖത്ത് ആദ്യമായി ഭയം.
“ഇത്…”
ദേവിക:
“നിങ്ങൾക്ക് ഇത് അറിയാമോ?”
രുദ്രൻ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“ഇത് എന്റെ കുടുംബത്തിൽ നൂറ് വർഷമായി കാണാതായിരുന്ന ലോക്കറ്റാണ്.”
അവരുടെ ഇടയിൽ നിശ്ശബ്ദത.
കാറ്റ് ശക്തമായി വീശി.
കാവിലെ മണി സ്വയം മുഴങ്ങി.
ടങ്… ടങ്… ടങ്…
രുദ്രൻ ദേവികയെ നോക്കി.
“നമുക്ക് ഈ കഥ അന്വേഷിക്കണം.”
ദേവിക ലോക്കറ്റ് മുറുകെ പിടിച്ചു.
“അതെ.”
അവൾക്കറിയില്ലായിരുന്നു…
ഈ ഒരു തീരുമാനം കൊണ്ട്—
രണ്ട് കുടുംബങ്ങളുടെ ജീവിതം മുഴുവൻ മാറാൻ പോകുകയാണെന്ന്.
🌙 തുടരും…
