അധ്യായം 15 — പുതിയ സന്ദേശം
“ഡോസ്–02.”
മായ ആ രണ്ട് വാക്കുകളും വീണ്ടും വായിച്ചു.
കഴിഞ്ഞ രാത്രിയിൽ ലഭിച്ച കവറിലെ സന്ദേശം അവളുടെ മേശപ്പുറത്ത് കിടക്കുകയായിരുന്നു.
അത് ഒരു ഭീഷണിയാണോ?
ഒരു മുന്നറിയിപ്പാണോ?
അല്ലെങ്കിൽ ആരോ മനഃപൂർവം അവളെ അടുത്ത ഘട്ടത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴക്കുകയാണോ?
മായ ഉടൻ ആദിത്യയെ വിളിച്ചു.
“നീ ആ കവർ കണ്ടോ?”
“കണ്ടു.”
“അയച്ചയാളെ കണ്ടെത്താനാകുമോ?”
“ശ്രമിക്കാം.”
“ഇത് റാവുവിന്റെ ആളുകളാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?”
ആദിത്യ കുറച്ച് നിമിഷം മിണ്ടിയില്ല.
“റാവു അറസ്റ്റിലാണല്ലോ.”
“അറിയാം.”
“അപ്പോൾ?”
മായ പതുക്കെ പറഞ്ഞു.
“അതാണ് എനിക്ക് പേടി.”
---
അധ്യായം 16 — ജയിലിലെ നിശ്ശബ്ദത
അതേ സമയം നഗരത്തിൽ നിന്ന് അകലെയുള്ള ഒരു സുരക്ഷിത ജയിലിൽ ഡോ. അരവിന്ദ് റാവു ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
അന്വേഷണ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ അർജുൻ നായർ അദ്ദേഹത്തിന് മുന്നിൽ ഇരുന്നു.
“DOSE–02 എന്താണ്?”
റാവു ചിരിച്ചു.
“നിങ്ങൾ തെറ്റായ മനുഷ്യനോടാണ് ചോദിക്കുന്നത്.”
“നിങ്ങളാണ് DOSE പദ്ധതിയുടെ സ്ഥാപകൻ.”
“അതെ.”
“പിന്നെ രണ്ടാം ഘട്ടം?”
റാവു കസേരയിൽ പിന്നോട്ട് ചാരിയിരുന്നു.
“ഞാൻ ഒന്നാം ഘട്ടം ആരംഭിച്ചു.”
അർജുൻ മുന്നോട്ട് ചാഞ്ഞു.
“അപ്പോൾ രണ്ടാം ഘട്ടം ആരാണ് നടത്തുന്നത്?”
റാവുവിന്റെ ചിരി മാഞ്ഞു.
“അതാണ് നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തേണ്ടത്.”
“പേര് പറയൂ.”
റാവു പതുക്കെ തല ഉയർത്തി.
“അവൻ ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞനല്ല.”
“പിന്നെ?”
“അവൻ ഒരു ബിസിനസുകാരനും അല്ല.”
അർജുൻ മിണ്ടാതെ നോക്കി.
റാവു പറഞ്ഞു:
“അവൻ ഒരു സംവിധാനമാണ്.”
---
അധ്യായം 17 — അപ്രത്യക്ഷമായ ഡാറ്റ
മായയുടെ ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിൽ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ഒരു വിചിത്ര സംഭവം നടന്നു.
കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷത്തെ ആന്റിബയോട്ടിക് ഉപയോഗവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ആയിരക്കണക്കിന് മെഡിക്കൽ രേഖകളിൽ ചിലത് അപ്രത്യക്ഷമായിരുന്നു.
ഡാറ്റ മായ്ച്ചതല്ല.
അത് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്ക് മാറ്റിയിരുന്നു.
ഐ.ടി. വിഭാഗം പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഒരു അജ്ഞാത സർവറിന്റെ അടയാളം കണ്ടെത്തി.
മായ സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി.
“സർവർ എവിടെയാണ്?”
ടെക്നീഷ്യൻ മറുപടി നൽകി:
“ഇന്ത്യയ്ക്ക് പുറത്താണ്.”
“എവിടെ?”
“ലൊക്കേഷൻ മറച്ചിരിക്കുന്നു.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“അത് സാധാരണ ഹാക്കറുടെ ജോലി അല്ല.”
അർജുൻ നായർ അവരോടൊപ്പം ചേർന്നു.
“നമുക്ക് ഒരു കാര്യം വ്യക്തമാണ്.”
മായ തിരിഞ്ഞു.
“എന്ത്?”
“ആരോ നിങ്ങളുടെ അന്വേഷണം നിരീക്ഷിക്കുന്നുണ്ട്.”
---
അധ്യായം 18 — ഫാർമസി
നഗരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ഫാർമസിയിൽ ജോലി ചെയ്തിരുന്ന സലീം ആ ദിവസം അസാധാരണമായ ഒരു ഓർഡർ കണ്ടു.
ഒരു ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന് വലിയ തോതിലുള്ള മരുന്നുകളുടെ ഓർഡർ.
പക്ഷേ രോഗികളുടെ എണ്ണം അത്രയില്ല.
അവൻ സംശയിച്ചു.
അടുത്ത ദിവസം വീണ്ടും അതേ രീതിയിലുള്ള ഓർഡർ.
മൂന്നാം ദിവസം മറ്റൊരു ആശുപത്രിയിൽ നിന്ന്.
സലീം എല്ലാ രേഖകളും സുരക്ഷിതമായി സൂക്ഷിച്ചു.
അന്ന് രാത്രി വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോൾ ഒരാൾ അവനെ പിന്തുടരുന്നതായി തോന്നി.
അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.
റോഡ് ശൂന്യം.
കുറച്ച് ദൂരം നടന്നപ്പോൾ ഫോൺ മുഴങ്ങി.
അപരിചിത നമ്പർ.
“സലീം?”
“ആരാണ്?”
“നീ കണ്ടത് മറക്കണം.”
സലീം ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
“അത് നിനക്ക് വേണ്ടിയുള്ള കാര്യമല്ല.”
കോൾ അവസാനിച്ചു.
സലീം ഉടൻ ഒരു നമ്പർ ഡയൽ ചെയ്തു.
മായ.
---
അധ്യായം 19 — രഹസ്യ രേഖ
സലീം മായയെ കണ്ടപ്പോൾ ഒരു പെൻഡ്രൈവ് കൈമാറി.
“ഇതിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്.”
“എന്താണ്?”
“ഓർഡറുകളുടെ രേഖകൾ.”
മായ അത് തുറന്നു.
ഒരേ മാതൃക വീണ്ടും.
വ്യത്യസ്ത ആശുപത്രികൾ.
വ്യത്യസ്ത നഗരങ്ങൾ.
പക്ഷേ ഒരു വിതരണ ശൃംഖല.
ആ വിതരണ ശൃംഖലയുടെ അവസാന കണ്ണി ഒരു കമ്പനിയിൽ എത്തി.
നോവാക്സ് ബയോലാബ്സ്.
ആദിത്യ ആ പേര് കണ്ടപ്പോൾ ഞെട്ടി.
“ഇത് വെലോറയുടേതല്ല.”
“അപ്പോൾ?”
“ഇത് സ്വതന്ത്ര കമ്പനിയാണെന്ന് രേഖകളിൽ പറയുന്നു.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“യഥാർത്ഥ ഉടമ?”
ആദിത്യ പഴയ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു.
അവന്റെ മുഖം പതുക്കെ മാറി.
“ഇവിടെ ഒരു ട്രസ്റ്റ് ഉണ്ട്.”
“ആരുടേത്?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“വിക്രം ശേഖറിന്റെ കുടുംബ ട്രസ്റ്റ്.”
---
അധ്യായം 20 — രണ്ടാം മുഖം
വിക്രം ശേഖർ ജയിലിലായിരുന്നെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വാധീനം അവസാനിച്ചിരുന്നില്ല.
നോവാക്സ് ബയോലാബ്സ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലല്ലെന്ന് എല്ലാവരും കരുതിയിരുന്നു.
പക്ഷേ കമ്പനിയുടെ സാമ്പത്തിക രേഖകൾ മറ്റൊരു കഥ പറഞ്ഞു.
മായ പറഞ്ഞു:
“അവൻ ഒരൊറ്റ കമ്പനി ഉപയോഗിച്ചിട്ടില്ല.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“എത്ര കമ്പനികൾ?”
“എനിക്ക് ഇതുവരെ എണ്ണാനായിട്ടില്ല.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“ഇത് ഒരു കോർപ്പറേറ്റ് ശൃംഖലയാണ്.”
മായയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു ചിന്ത.
“അപ്പോൾ വെലോറ ഫാർമ…?”
ആദിത്യ തലകുലുക്കി.
“അത് മുകളിലെ പാളി മാത്രമായിരുന്നു.”
---
അധ്യായം 21 — ഇരുട്ടിലെ ശബ്ദം
ആ രാത്രി മായയ്ക്ക് വീണ്ടും ഒരു സന്ദേശം.
“നിങ്ങൾ തെറ്റായ വാതിലാണ് തുറന്നത്.”
മായ മറുപടി നൽകി:
“നീ ആരാണ്?”
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്കുശേഷം മറുപടി വന്നു.
“നിങ്ങൾ അന്വേഷിക്കുന്നതിന്റെ ഭാഗം.”
“DOSE–02 എന്താണ്?”
വീണ്ടും മറുപടി:
“ഒരു പദ്ധതി അല്ല.”
മായയുടെ വിരലുകൾ കീബോർഡിൽ നിശ്ചലമായി.
അടുത്ത സന്ദേശം:
“ഒരു പരീക്ഷണം.”
“ആരിൽ?”
മറുപടി വന്നില്ല.
പകരം ഒരു ചിത്രം ലഭിച്ചു.
ഒരു ആശുപത്രിയുടെ ചിത്രം.
ചിത്രത്തിന്റെ താഴെ ഒരു തീയതി.
മൂന്ന് ദിവസത്തിന് ശേഷം.
---
അധ്യായം 22 — കൗണ്ട്‌ഡൗൺ
മായ ചിത്രം അർജുനെ കാണിച്ചു.
അർജുൻ ഉടൻ ആശുപത്രിയുടെ പേര് കണ്ടെത്തി.
കേരളത്തിലെ ഒരു വലിയ സർക്കാർ ആശുപത്രി.
അവർ ഉടൻ അവിടേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.
ആശുപത്രിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ എല്ലാം സാധാരണ പോലെ.
രോഗികൾ.
ഡോക്ടർമാർ.
നഴ്സുമാർ.
ആരും അപകടത്തെക്കുറിച്ച് അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല.
മായ ആശുപത്രിയുടെ മെഡിക്കൽ സ്റ്റോർ പരിശോധിച്ചു.
അവിടെ ചില പുതിയ മരുന്ന് ബാച്ചുകൾ എത്തിയിരുന്നു.
അവൾ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു.
അവളുടെ മുഖം മാറി.
“ഇവ എവിടെ നിന്നാണ് വന്നത്?”
സ്റ്റോർ മാനേജർ പറഞ്ഞു:
“നോവാക്സ് വഴി.”
മായയും അർജുനും പരസ്പരം നോക്കി.
കൗണ്ട്‌ഡൗൺ ആരംഭിച്ചിരുന്നു.
---
അധ്യായം 23 — യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം
അർജുൻ ഉടൻ സുരക്ഷാ നടപടികൾ ആരംഭിച്ചു.
പക്ഷേ മായ മറ്റൊരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു.
“ഇത് മരുന്നുകളുടെ പ്രശ്നം മാത്രമല്ല.”
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“എന്താണ്?”
“നോക്കൂ.”
അവൾ ആശുപത്രിയിലെ രോഗികളുടെ വിവരങ്ങൾ പരിശോധിച്ചു.
ചില രോഗികൾക്ക് മുമ്പ് പലതവണ ആന്റിബയോട്ടിക് ചികിത്സ ലഭിച്ചിരുന്നു.
DOSE പദ്ധതിയുടെ ആദ്യഘട്ടത്തിലെ രോഗികളുമായി ചില മെഡിക്കൽ മാതൃകകൾ പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
മായ പതുക്കെ പറഞ്ഞു:
“അവർ പുതിയ രോഗികളെ അന്വേഷിക്കുന്നില്ല.”
“പിന്നെ?”
“ഇതിനകം മരുന്നുകളോട് കൂടുതൽ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്ന രോഗികളുടെ വിവരങ്ങളാണ് അവർ ശേഖരിക്കുന്നത്.”
അർജുൻ ഞെട്ടി.
“എന്തിനായി?”
മായ മറുപടി നൽകി:
“ഒരു വലിയ പഠനത്തിനായി.”
---
അധ്യായം 24 — അകത്തുള്ള മനുഷ്യൻ
ആശുപത്രിയുടെ അഡ്മിനിസ്ട്രേഷൻ വിഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഒരു ജീവനക്കാരൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി അപ്രത്യക്ഷനായി.
അയാളുടെ കമ്പ്യൂട്ടർ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ ഒരു രഹസ്യ ഫോൾഡർ കണ്ടെത്തി.
അതിനുള്ളിൽ രോഗികളുടെ വ്യക്തിഗത വിവരങ്ങൾ.
മരുന്നുകളുടെ ചരിത്രം.
ചികിത്സാ രേഖകൾ.
പക്ഷേ അതിലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഫയൽ:
DOSE–02 SUBJECTS
മായയുടെ കൈകൾ തണുത്തു.
“ഇവിടെ രോഗികളെ ‘subjects’ എന്നാണ് വിളിച്ചിരിക്കുന്നത്.”
അർജുൻ പറഞ്ഞു:
“ഇത് മനുഷ്യരെ പരീക്ഷണവിഷയങ്ങളാക്കുന്നതിന്റെ തെളിവാണ്.”
ആ ഫയലിന്റെ അവസാന പേജിൽ ഒരു പേര്.
SUBJECT ZERO
മായ ആ പേര് കണ്ടപ്പോൾ നിശ്ചലമായി.
“ഇത് ആരാണ്?”
ഫയൽ തുറന്നു.
അവളുടെ സ്വന്തം പേര്.
DR. MAYA MENON
---
അധ്യായം 25 — ലക്ഷ്യം
മായയ്ക്ക് ശ്വാസം മുട്ടുന്നതുപോലെ തോന്നി.
“ഞാനോ?”
ആദിത്യ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
“ഇത് നിന്നെ ഭയപ്പെടുത്താനാണ്.”
മായ തലകുലുക്കി.
“അല്ല.”
“എന്താണ്?”
“അവർ എന്നെ നിരീക്ഷിച്ചത് ഇന്നല്ല.”
അവൾ പഴയ മെഡിക്കൽ രേഖകൾ ഓർത്തെടുത്തു.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് വെലോറ ഫാർമയിൽ നടത്തിയ ഒരു ഗവേഷണ പദ്ധതിയിൽ താൻ ഉപദേഷ്ടാവായി പങ്കെടുത്തിരുന്നു.
അപ്പോൾ താൻ കണ്ട ചില വിവരങ്ങൾ…
അവൾ ഒരിക്കലും ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.
അവൾ തന്നെയായിരുന്നു DOSE പദ്ധതിയുടെ ആദ്യ ഗവേഷക സംഘത്തിലെ ഒരാൾ.
പക്ഷേ അവളുടെ ഓർമ്മയിൽ നിന്ന് ആ ഭാഗം എന്തുകൊണ്ടാണ് നഷ്ടപ്പെട്ടത്?
---
അധ്യായം 26 — മറന്നുപോയ രാത്രി
ആദിത്യ പഴയ രേഖകൾ പരിശോധിച്ചു.
അവിടെ മായയുടെ ഒപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പുള്ള ഒരു രേഖ.
PROJECT DOSE — INITIAL RESEARCH TEAM
മായയുടെ പേര് അതിൽ വ്യക്തമായി.
മായ തലയിൽ കൈവച്ചു.
“എനിക്ക് ഇത് ഓർമ്മയില്ല.”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“നിനക്ക് ഓർമ്മയില്ലാത്തത് ഒരു കാരണത്താലായിരിക്കാം.”
“എന്ത് കാരണം?”
“അന്ന് എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് കണ്ടെത്തണം.”
അവരുടെ അന്വേഷണം ഒരു പഴയ ഗവേഷണ കേന്ദ്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
അവിടെ നിന്നാണ് യഥാർത്ഥ രഹസ്യം പുറത്തുവരാൻ പോകുന്നത്.
---
അധ്യായം 27 — അവസാന വാതിൽ
പഴയ ഗവേഷണകേന്ദ്രത്തിന്റെ വാതിൽ തുറന്നപ്പോൾ പൊടിപിടിച്ച മുറികൾ മാത്രം.
പക്ഷേ ഒരു മുറിയിൽ പഴയ കമ്പ്യൂട്ടർ ഇപ്പോഴും പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
സ്ക്രീനിൽ ഒരു ഫയൽ.
MAYA — MEMORY ARCHIVE
മായ നിശ്ചലമായി.
“ഇത് എന്താണ്?”
ആദിത്യ പറഞ്ഞു:
“നിന്റെ പേരിലുള്ള ഡാറ്റ.”
ഫയൽ തുറന്നു.
സ്ക്രീനിൽ അഞ്ച് വർഷം പഴയ വീഡിയോ.
വീഡിയോയിൽ മായ തന്നെ.
അവൾ ക്യാമറയിലേക്ക് നോക്കി പറയുകയായിരുന്നു:
“ഇത് ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടെങ്കിൽ… DOSE ഒരു മരുന്ന് പദ്ധതി അല്ലെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.”
വീഡിയോ അവസാനിച്ചു.
സ്ക്രീൻ കറുത്തു.
അടുത്ത വാക്കുകൾ മാത്രം തെളിഞ്ഞു:
“THE REAL DOSE HAS NOT STARTED.”
മായ പതുക്കെ പിന്നോട്ട് നീങ്ങി.
അർജുൻ ചോദിച്ചു:
“അപ്പോൾ ഇതുവരെ നടന്നതെല്ലാം?”
മായ മറുപടി നൽകി:
“ഇത് തയ്യാറെടുപ്പ് മാത്രമായിരുന്നു.”
അപ്പോൾ കെട്ടിടത്തിന്റെ പുറത്ത് വാഹനങ്ങളുടെ ശബ്ദം.
ഒന്നല്ല.
പല വാഹനങ്ങൾ.
അർജുൻ ആയുധം പുറത്തെടുത്തു.
ആദിത്യ ജനലിലൂടെ നോക്കി.
“അവർ എത്തിയിരിക്കുന്നു.”
മായ സ്ക്രീനിലേക്ക് അവസാനമായി നോക്കി.
അവളുടെ സ്വന്തം ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു:
“എന്നെ വിശ്വസിക്കരുത്.”
മായ ഞെട്ടി.
വീഡിയോയിലെ അവൾ തന്നെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു:
“കാരണം DOSE–02 ആരംഭിക്കുന്നത്… എന്റെ തീരുമാനത്തോടെയാണ്.”
സ്ക്രീൻ അണഞ്ഞു.
പുറത്ത് വാതിൽ തകർന്നുവീഴുന്ന ശബ്ദം.
മായ ആദിത്യയെ നോക്കി.
അവളുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചോദ്യം.
അഞ്ച് വർഷം മുമ്പ് താൻ എന്താണ് ചെയ്തിരുന്നത്?
അതിന്റെ ഉത്തരം കണ്ടെത്തിയാൽ മാത്രമേ DOSE–02-ന്റെ യഥാർത്ഥ രഹസ്യം പുറത്തുവരൂ.
തുടരും…
