അവസാനിക്കാത്ത കഥ
വിവാഹത്തിന്റെ തലേന്ന് രാത്രി അനാമിക വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി.
ആരോടും ഒന്നും പറയാതെ.
കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ബാഗും, കുറച്ച് പണവും, മനസ്സിൽ ഒരേയൊരു തീരുമാനവും മാത്രം.
“എന്റെ ജീവിതം എനിക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ തന്നെ തീരുമാനിക്കും.”
നഗരത്തിലെ ഒരു പഴയ വീട്ടിൽ അവൾ ഒരു ചെറിയ മുറി വാടകയ്ക്ക് എടുക്കുന്നു. മുറി വൃത്തിയാക്കുന്നതിനിടയിൽ അലമാരയുടെ പിന്നിൽ നിന്ന് അവൾ ഒരു പഴയ കഥാപുസ്തകം കണ്ടെത്തുന്നു.
പുസ്തകത്തിന്റെ പുറത്ത് പേരില്ല.
ആദ്യ പേജിൽ ഒരു വരി മാത്രം:
“ചില കഥകൾ അവസാനിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് അവയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സൗന്ദര്യം.”
അനാമിക വായിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
കഥയിലെ നായികയും സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ നിന്ന് ഓടിപ്പോയ ഒരാളാണ്. അവൾ ഒരു അപരിചിത നഗരത്തിലെത്തുന്നു. അവിടെ ഒരു യുവാവിനെ പരിചയപ്പെടുന്നു. അവരുടെ സൗഹൃദം പതിയെ പ്രണയമായി മാറുന്നു.
പക്ഷേ അവസാന പേജ്...
ശൂന്യം.
കഥ പാതിവഴിയിൽ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനാമികയ്ക്ക് ആ കഥയോട് ഒരു വിചിത്രമായ അടുപ്പം തോന്നുന്നു. കാരണം, കഥയിലെ നായികയുടെ ജീവിതം തന്റെ ജീവിതത്തോട് അതിശയകരമായി സാമ്യമുള്ളതാണ്.
അവൾ പുസ്തകത്തിന്റെ എഴുത്തുകാരനെ കണ്ടെത്താൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.
പുസ്തകത്തിൽ അവൾക്ക് കിട്ടുന്ന ഏക സൂചന—ഒരു പഴയ ലൈബ്രറിയുടെ പേര്.
അവിടെ നിന്നാണ് അവളുടെ അന്വേഷണം ആരംഭിക്കുന്നത്.
അന്വേഷണത്തിനിടയിൽ അവൾ ആദിത്യനെ പരിചയപ്പെടുന്നു. പുസ്തകങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്ന, അധികം സംസാരിക്കാത്ത ഒരു യുവാവ്. അനാമിക തന്റെ അന്വേഷണത്തെക്കുറിച്ച് അവനോട് പറയുന്നു.
ആദിത്യൻ അവളെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
പഴയ പുസ്തകക്കടകൾ.
മറന്നുപോയ ലൈബ്രറികൾ.
പഴയ കത്തുകൾ.
എഴുത്തുകാരന്റെ പേരിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ചെറിയ ചെറിയ സൂചനകൾ.
അന്വേഷണം മുന്നോട്ട് പോകുന്തോറും അനാമികയും ആദിത്യനും തമ്മിലുള്ള ബന്ധവും മാറുന്നു.
ഒരു ദിവസം അനാമിക ആദിത്യനോട് ചോദിക്കുന്നു:
“നമ്മൾ ഒരാളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് എപ്പോഴാണെന്ന് എങ്ങനെ മനസ്സിലാകും?”
ആദിത്യൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറയുന്നു:
“അയാളെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന പേടി തോന്നിത്തുടങ്ങുമ്പോൾ.”
അനാമിക ഒന്നും പറയുന്നില്ല.
പക്ഷേ ആ രാത്രി അവൾ ആദ്യമായി മനസ്സിലാക്കുന്നു—താൻ അന്വേഷിക്കുന്നത് ഒരു എഴുത്തുകാരനെ മാത്രമല്ലെന്ന്.
തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത അധ്യായത്തെയും കൂടിയാണ്.
ഒടുവിൽ അവർ കണ്ടെത്തുന്ന സത്യം ഞെട്ടിക്കുന്നതാണ്.
ആ കഥയുടെ എഴുത്തുകാരൻ വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് മരിച്ചുപോയിരിക്കുന്നു.
പക്ഷേ അതിനേക്കാൾ വലിയൊരു രഹസ്യം അവശേഷിക്കുന്നു.
കഥയിലെ നായകൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു.
അവനെ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ അനാമിക മനസ്സിലാക്കുന്നു—താൻ ഇത്രയും കാലം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന കഥ ഒരു സാങ്കൽപ്പിക പ്രണയകഥയല്ല.
അത് ഒരാളുടെ യഥാർത്ഥ ജീവിതമായിരുന്നു.
അവസാനിക്കാതെ പോയത് പ്രണയം കൊണ്ടല്ല.
ഒരു വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റാൻ കഴിയാതെ പോയതുകൊണ്ടാണ്.
ആ വാഗ്ദാനം പൂർത്തിയാക്കേണ്ടത് ഇപ്പോൾ അനാമികയുടെയും ആദിത്യന്റെയും കൈകളിലാണ്.
അവസാനമായി അനാമിക ആ പഴയ പുസ്തകത്തിന്റെ ശൂന്യമായ അവസാന പേജിൽ എഴുതുന്നു:
“ചില കഥകൾ അവസാനിക്കാറില്ല.
അവയെഴുതാൻ പുതിയ ആളുകൾ വരുന്നതേയുള്ളൂ.”
അവൾ പേന ആദിത്യന് കൈമാറുന്നു.
“ഇനി ബാക്കി നീ എഴുതണം.”
ആദിത്യൻ അവളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നു.
“നമ്മുടെ കഥയോ?”
അനാമിക മറുപടി പറയുന്നു:
“അതെ... പക്ഷേ ഇത്തവണ അവസാനം നമ്മൾ തന്നെ തീരുമാനിക്കും."
അവസാനിക്കാത്ത കഥ( Screenplay)
Genre: Romance / Mystery / Drama
പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങൾ:
അനാമിക – 24, സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന യുവതി
ആദിത്യൻ – 28, ശാന്തനും പുസ്തകങ്ങളോട് അടുപ്പമുള്ള യുവാവ്
രാഘവൻ – അനാമികയുടെ അച്ഛൻ
സുജാത – അനാമികയുടെ അമ്മ
ദേവൻ – പഴയ കഥയുടെ യഥാർത്ഥ എഴുത്തുകാരൻ
മീര – പഴയ കഥയിലെ നായിക
SCENE 1
EXT. അനാമികയുടെ വീട് – രാത്രി
മഴ പെയ്യുന്നു.
വീടിനുള്ളിൽ വിവാഹത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങളുടെ ശബ്ദം.
വാതിലിനരികിൽ നിൽക്കുന്ന അനാമിക, അകത്തേക്ക് നോക്കുന്നു.
അവളുടെ മുറിയിൽ വിവാഹവസ്ത്രം കിടക്കുന്നു.
അവൾ പതുക്കെ ബാഗ് തുറക്കുന്നു.
കുറച്ച് വസ്ത്രങ്ങൾ. ഒരു പേഴ്സ്. ഒരു പഴയ ഫോട്ടോ.
അവൾ അമ്മയും അച്ഛനും ഉറങ്ങുന്ന മുറിയുടെ വാതിലിലേക്ക് നോക്കുന്നു.
കണ്ണുകളിൽ വിഷമം.
പക്ഷേ തീരുമാനം ഉറച്ചതാണ്.
അവൾ ഒരു ചെറിയ കുറിപ്പ് മേശപ്പുറത്ത് വയ്ക്കുന്നു.
CUT TO:
EXT. വീട് – CONTINUOUS
അനാമിക മഴയിലൂടെ നടന്നു പോകുന്നു.
പിന്നിൽ വീട്ടിലെ വിളക്കുകൾ പതുക്കെ അകലുന്നു.
SCENE 2
EXT. ബസ് സ്റ്റാൻഡ് – പുലർച്ചെ
ബസ് പുറപ്പെടുന്നു.
ജനാലയ്ക്കരികിൽ അനാമിക ഇരിക്കുന്നു.
ഫോൺ നിരന്തരം മുഴങ്ങുന്നു.
“അച്ഛൻ”
അവൾ ഫോൺ ഓഫ് ചെയ്യുന്നു.
ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നു.
അനാമിക (V.O.)
"ചിലപ്പോൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോകുന്നത് ആരെയും ഉപേക്ഷിക്കാനല്ല...
സ്വന്തം ജീവിതത്തെ തിരികെ പിടിക്കാനാണ്."
SCENE 3
EXT. പഴയ വീട് – പകൽ
നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിൽ നിന്ന് അൽപ്പം മാറി നിൽക്കുന്ന പഴയ രണ്ടുനില വീട്.
അനാമിക ഗേറ്റ് തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കടക്കുന്നു.
വീടുടമയായ ശാന്തമ്മ അവളെ സ്വീകരിക്കുന്നു.
ശാന്തമ്മ
മുറി ചെറുതാണ് മോളേ... പക്ഷേ ശാന്തമായ സ്ഥലമാണ്.
അനാമിക
എനിക്ക് അത്രയേ വേണ്ടൂ.
SCENE 4
INT. അനാമികയുടെ മുറി – വൈകുന്നേരം
അവൾ സാധനങ്ങൾ ക്രമപ്പെടുത്തുന്നു.
അലമാര തുറക്കുമ്പോൾ പിന്നിൽ ഒരു പഴയ പുസ്തകം.
പൊടി പിടിച്ച കവർ.
പേരില്ല.
അവൾ പുസ്തകം എടുത്ത് തുറക്കുന്നു.
ആദ്യ പേജിൽ കൈയെഴുത്ത്:
"ചില കഥകൾ അവസാനിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് അവയുടെ ഏറ്റവും വലിയ സൗന്ദര്യം."
അനാമികയുടെ മുഖത്ത് കൗതുകം.
അവൾ വായിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
SCENE 5 – THE STORY WITHIN THE STORY
INT. പഴയ കഥ – VISUAL MONTAGE
പുസ്തകത്തിലെ കഥ ദൃശ്യങ്ങളായി മാറുന്നു.
മീര, വീട്ടിൽ നിന്ന് സ്വന്തം ജീവിതം തേടി പുറപ്പെടുന്നു.
ഒരു ചെറിയ നഗരത്തിലെത്തുന്നു.
അവിടെ ഒരു ലൈബ്രറിയിൽ അരുൺ എന്ന യുവാവിനെ പരിചയപ്പെടുന്നു.
സൗഹൃദം.
ചിരികൾ.
പുസ്തകങ്ങൾ.
മഴ.
പതുക്കെ വളരുന്ന പ്രണയം.
അനാമിക വായിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത് അതിശയം.
കഥയിലെ മീരയുടെ പല സാഹചര്യങ്ങളും സ്വന്തം ജീവിതവുമായി സാമ്യമുള്ളതാണ്.
അവൾ പേജ് മറിക്കുന്നു.
മറിക്കുന്നു.
പെട്ടെന്ന്—
ശൂന്യമായ പേജ്.
അവൾ വീണ്ടും നോക്കുന്നു.
അവിടെ കഥ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു.
അനാമിക
"ഇത്രയേയുള്ളൂ?"
SCENE 6
INT. മുറി – രാത്രി
അനാമിക പുസ്തകം വീണ്ടും തുറക്കുന്നു.
കവറിൽ പേരില്ല.
അവൾ അവസാന പേജ് പരിശോധിക്കുന്നു.
ഒരു ചെറിയ വാക്ക് മാത്രം:
"ദേവൻ."
താഴെ ഒരു പഴയ ലൈബ്രറിയുടെ വിലാസം.
അനാമികയുടെ കണ്ണുകളിൽ ആവേശം.
SCENE 7
INT. പഴയ ലൈബ്രറി – പകൽ
പഴയ പുസ്തകങ്ങളുടെ മണം.
അനാമിക ഒരു പുസ്തകം കയ്യിലെടുത്ത് നിൽക്കുന്നു.
അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒരാൾ എത്തുന്നു.
ആദിത്യൻ.
അവൻ പുസ്തകം നോക്കുന്നു.
ആദിത്യൻ
അത് വായിച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല.
അനാമിക
എന്തുകൊണ്ട്?
ആദിത്യൻ
അവസാനം ഇല്ലാത്ത പുസ്തകമാണ്.
അനാമിക അവനെ നോക്കുന്നു.
അനാമിക
അത് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ അറിയാം?
ആദിത്യൻ
ഞാൻ പലതവണ അന്വേഷിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അനാമിക അമ്പരക്കുന്നു.
അനാമിക
നിങ്ങളും?
ആദിത്യൻ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി.
ആദിത്യൻ
അതെ. പക്ഷേ എഴുത്തുകാരനെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല.
SCENE 8 – THE INVESTIGATION BEGINS
അനാമികയും ആദിത്യനും ഒരുമിച്ച് അന്വേഷിക്കുന്നു.
MONTAGE:
പഴയ പുസ്തകക്കട.
ലൈബ്രറിയിലെ പൊടിപിടിച്ച രജിസ്റ്ററുകൾ.
പഴയ കത്തുകൾ.
ദേവന്റെ പഴയ ഫോട്ടോ.
ഒരു അടഞ്ഞ വീട്.
പഴയ സുഹൃത്തുക്കളോട് ചോദ്യം ചെയ്യൽ.
ഇതിനിടയിൽ ഇരുവരും തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം വളരുന്നു.
SCENE 9
EXT. ചായക്കട – വൈകുന്നേരം
മഴ.
അനാമികയും ആദിത്യനും ചായ കുടിക്കുന്നു.
അനാമിക
നിങ്ങൾ എന്തിനാണ് ഈ കഥയെ ഇത്രയും കാലം അന്വേഷിച്ചത്?
ആദിത്യൻ കുറച്ച് നിശ്ശബ്ദനാകുന്നു.
ആദിത്യൻ
എന്റെ അമ്മയ്ക്ക് ആ കഥ ഇഷ്ടമായിരുന്നു.
അനാമിക
അവർ?
ആദിത്യൻ
ഇപ്പോൾ ഇല്ല.
അനാമിക ഒന്നും ചോദിക്കുന്നില്ല.
ആദിത്യൻ ചായയിലേക്ക് നോക്കുന്നു.
ആദിത്യൻ
അമ്മ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു... "ഈ കഥയുടെ അവസാനം ഒരിക്കൽ എങ്കിലും അറിയണം."
അനാമിക അവനെ നോക്കുന്നു.
SCENE 10 – LOVE GROWS
MONTAGE
അനാമികയും ആദിത്യനും:
ഒരുമിച്ച് പുസ്തകം വായിക്കുന്നു.
മഴയിൽ കുട പങ്കിടുന്നു.
ലൈബ്രറിയിൽ തർക്കിക്കുന്നു.
പരസ്പരം കളിയാക്കുന്നു.
പഴയ രേഖകൾ തിരയുന്നു.
രാത്രി ഫോൺ സംഭാഷണങ്ങൾ.
ഒന്നും പറയാതെ പരസ്പരം മനസ്സിലാക്കുന്ന നിമിഷങ്ങൾ.
അവരുടെ ബന്ധം പ്രണയത്തിലേക്ക് മാറുന്നു.
പക്ഷേ ഇരുവരും അത് തുറന്ന് പറയുന്നില്ല.
SCENE 11
EXT. നദിക്കര – സന്ധ്യ
സൂര്യാസ്തമയം.
അനാമികയും ആദിത്യനും നദിക്കരയിൽ ഇരിക്കുന്നു.
അനാമിക
ഒരു കഥയ്ക്ക് അവസാനം വേണമോ?
ആദിത്യൻ
എല്ലാ കഥകൾക്കും വേണ്ട.
അനാമിക
പിന്നെ?
ആദിത്യൻ
ചില കഥകൾ... നമ്മൾ ജീവിക്കുന്നിടത്തോളം എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കാം.
അനാമിക അവനെ നോക്കുന്നു.
ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരി.
SCENE 12 – THE TRUTH
അവസാനം അവർ ദേവനെ കണ്ടെത്തുന്നു.
പ്രായമായ ഒരാൾ.
അനാമിക പുസ്തകം അവന്റെ മുന്നിൽ വയ്ക്കുന്നു.
ദേവന്റെ മുഖം മാറുന്നു.
ദേവൻ
ഈ പുസ്തകം നിങ്ങൾക്ക് എവിടെ നിന്ന് കിട്ടി?
അനാമിക
ഒരു പഴയ വീട്ടിലെ മുറിയിൽ നിന്ന്.
ദേവൻ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടാതിരിക്കുന്നു.
ദേവൻ
ഇത് ഞാൻ എഴുതിയ കഥയല്ല.
അനാമികയും ആദിത്യനും ഞെട്ടുന്നു.
ദേവൻ
ഞാൻ അത് എഴുതാൻ ശ്രമിച്ച ഒരാളാണ്.
അനാമിക
അപ്പോൾ കഥയിലെ മീരയും അരുണും?
ദേവൻ ജനാലയിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കുന്നു.
ദേവൻ
അവർ യഥാർത്ഥ ആളുകളായിരുന്നു.
SCENE 13 – THE LOST LOVE
ദേവൻ പഴയ സത്യം പറയുന്നു.
മീരയും അരുണും പരസ്പരം സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.
പക്ഷേ കുടുംബവും സാഹചര്യങ്ങളും അവരെ വേർപിരിച്ചു.
ദേവൻ അവരുടെ കഥ എഴുതിത്തുടങ്ങി.
പക്ഷേ കഥ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
കാരണം—
അരുണിനെക്കുറിച്ച് ഒരു വാർത്തയും പിന്നീട് ലഭിച്ചില്ല.
മീര എവിടെയെന്ന് ആരും അറിഞ്ഞില്ല.
അതിനാൽ കഥ അവിടെ അവസാനിച്ചു.
SCENE 14 – BIG TWIST
ദേവൻ പഴയ ഒരു കത്ത് പുറത്തെടുക്കുന്നു.
ദേവൻ
പക്ഷേ വർഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എനിക്ക് ഒരു കത്ത് കിട്ടി.
അവൻ കത്ത് ആദിത്യന് നൽകുന്നു.
ആദിത്യൻ വായിക്കുന്നു.
അവന്റെ മുഖം മാറുന്നു.
കത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പേര്—
അവന്റെ സ്വന്തം കുടുംബപ്പേര്.
ആദിത്യൻ തിരിച്ചറിയുന്നു:
അരുൺ തന്റെ മുത്തച്ഛനാണ്.
അനാമിക ഞെട്ടുന്നു.
ഇത്രയും കാലം അന്വേഷിച്ച കഥയുമായി ആദിത്യന്റെ കുടുംബത്തിന് നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുണ്ട്.
SCENE 15 – ANAMIKA'S FAMILY
അതേസമയം അനാമികയുടെ കുടുംബം അവളെ കണ്ടെത്തുന്നു.
അച്ഛൻ അവളെ കാണാൻ എത്തുന്നു.
രാഘവൻ
നീ എന്തിനാണ് പോയത്?
അനാമിക
എനിക്ക് എന്റെ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു തീരുമാനമെടുക്കാൻ പോലും അവകാശമില്ലെന്ന് തോന്നി.
അച്ഛൻ മിണ്ടാതെ നിൽക്കുന്നു.
അനാമിക
ഞാൻ വിവാഹത്തെ പേടിച്ചല്ല പോയത്.
രാഘവൻ
പിന്നെ?
അനാമിക
എന്റെ ജീവിതം മറ്റൊരാൾ എഴുതുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ലായിരുന്നു.
അച്ഛന്റെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നു.
SCENE 16 – CLIMAX
അനാമികയും ആദിത്യനും വീണ്ടും ആ പഴയ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാന പേജിന് മുന്നിൽ ഇരിക്കുന്നു.
പേജ് ഇപ്പോഴും ശൂന്യം.
ആദിത്യൻ ഒരു പേന അനാമികയ്ക്ക് നൽകുന്നു.
ആദിത്യൻ
ഇത് പൂർത്തിയാക്കണോ?
അനാമിക അവനെ നോക്കുന്നു.
അനാമിക
ഇല്ല.
ആദിത്യൻ
പിന്നെ?
അവൾ പുസ്തകം അടയ്ക്കുന്നു.
അനാമിക
ഇനി മറ്റൊരാളുടെ കഥ പൂർത്തിയാക്കേണ്ട.
ഒരു നിമിഷം.
അനാമിക
നമ്മുടെ കഥ നമുക്ക് തന്നെ എഴുതാം.
ആദിത്യൻ പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
FINAL SCENE
EXT. പഴയ വീട് – രാവിലെ
അനാമിക വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
ഈ തവണ ഓടിപ്പോകാനല്ല.
സ്വന്തം തീരുമാനത്തോടെ.
അവൾ മുറിയിലേക്ക് കയറുന്നു.
മേശപ്പുറത്ത് പഴയ പുസ്തകം.
അവൾ അവസാന പേജ് തുറക്കുന്നു.
അവിടെ ഒരു പുതിയ വരി:
"ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു കഥയാണ്.
ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നത് മറ്റൊന്നാണ്."
അനാമിക പേന എടുത്ത് എഴുതിത്തുടങ്ങുന്നു.
ജാലകത്തിന് പുറത്തുനിന്ന് ആദിത്യൻ അവളെ നോക്കി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു.
അവൾ തല ഉയർത്തി അവനെ നോക്കുന്നു.
FADE OUT.
TITLE CARD
അവസാനിക്കാത്ത കഥ
“Some stories never end. They simply find new hearts to continue them.”
